Bahariye: opera, tramvay ve boyalı kaldırım babaları

Kısa tarih

Caddenin kültür kimliği bir geri çevrilmeyle başladı. 1922'de Darüşşafaka Derneği, Kadıköy'de parasızlıktan kapanma tehlikesindeki okullar yararına bir gösteri düzenlemek istedi. Salonun sahibi kilise Apollon Tiyatrosu'nu vermeyince Süreyya Paşa (Süreyya İlmen) Kadıköy'e yeni bir sinema ve tiyatro binası yaptırmaya karar verdi.

Bina 6 Mart 1927'de açıldı. Sahne bölümü tamamlanamadığı için uzun yıllar opera oynanmadı, Süreyya Sineması olarak çalıştı. İlk müdürü Nâzım Hikmet'in babası Hikmet Nazım Bey'di. 2005'te Kadıköy Belediyesi binayı 49 yıllığına kiraladı ve 27 Ekim 2007'de opera binası olarak açtı.

Cadde 1992'de yaya yoluna çevrildi. 1 Kasım 2003'te Kadıköy-Moda tramvayı, eski 20 numaralı hattın güzergâhını büyük ölçüde izleyerek yeniden çalışmaya başladı.

Sokak dokusu

Bahariye'nin simgelerinden biri bir bina değil, kaldırım babaları. Tramvay yolunun kenarındaki yuvarlak bariyerler önce gri betondu; gönüllüler onları gökkuşağı renklerine boyadı. Şekerlemeye benzedikleri için “bonibon” diye anılır ve sayısız Kadıköy fotoğrafına girerler.

Caddenin eski süs havuzları, sonradan Mehmet Ayvalıtaş Meydanı denen kısımdakiler de dahil, düzenlemelerle kaldırıldı. Tramvayın Bahariye durağının hemen çevresinde Süreyya Operası var. Bir sonraki “Kilise” durağı adını yanı başındaki Aya Triada Rum Ortodoks Kilisesi'nden alır. Tramvay geldiğinde yayalar raylardan kenara çekilir.

Simge yapılar ve yerler

• Süreyya Operası: giriş ve fuayesi Paris'teki Champs-Élysées Tiyatrosu, salonu klasik Alman tiyatroları örnek alınarak yapıldı. Uygulamayı mimar Keğam Kavafyan üstlendi, tavan fresklerini ressam Naci Kalmukoğlu yaptı. Üst katta 500 kişilik bir balo salonu var.
• Aya Triada Rum Ortodoks Kilisesi ve Surp Levon Ermeni Katolik Kilisesi: semtin iki kilisesi. İstanbul Rum Ortodoks Patrikhanesi'ne bağlı Kadıköy metropolitliği de Bahariye'dedir.
• Nâzım Hikmet Kültür Merkezi: semtteki kültür mekânlarından biri.
• Altıyol Parkı: caddenin Boğa Heykeli'yle kesiştiği köşede, Bahariye'nin başlangıcı.

Oyunda burada ne var

Bahariye oyunun sohbet caddesi. Dilek Abla yirmi yıllık çay ocağında ince belli bardakta çay verir. Çay ₺20 ve enerjini 45 puan doldurur, simitten fazla. Kahkahası sokağın başından duyulur, kuryelere “yavrum” der. “Çay Tepsisi” görevinde tepsiyi Bahariye esnafına sen dağıtırsın. Öğleden sonra ocağın sandalyesi Duman adlı kedinindir.

Biraz ileride Deniz gitar çalar. Konservatuvarı yarıda bırakmış, gitarına Martı adını vermiş; şarkılarında hep vapur ve martı vardır. ₺20'ye istek parça çalar, yanına yaklaşınca oyunun radyosu kendiliğinden kısılır. Sevim Hanım'ın butiğinde ise renk tonu meselesi ciddidir: “Bu ton sana gitmez canım” der.

Ev değiştirmek istersen hedef Bahariye 2+1: haftalık ₺12.000 ile oyunun en pahalı evi, ama uykuda enerjin %25 daha hızlı dolar. Caddede oturup sokağı 3D izleyebileceğin iki bank var. Yeldeğirmeni'nden gelen dolmuş da burada durur. Kadife Sokak birkaç adım ötede.

Haritada Bahariye

kurye deposuevsimge yeresnaf ve karakterler

Bu bölgede karşılaşabileceğin 12 yapay zekâ karakteri:

• Dilek Abla · Çay ocağı
• Sevim Hanım · Bahariye Butik
• Vedat Bey · Moda Lüks Butik
• Deniz · Sokak müzisyeni
• Pastacı Şirin · Pastacı
• Emlakçı Ferit · Emlakçı
• Pastane Tezgâhtarı İlknur · Pastane tezgâhtarı
• Emekli Öğretmen Sabri · Emekli öğretmen
• Üniversiteli Defne · Üniversite öğrencisi
• Apartman Yöneticisi Orhan · Apartman yöneticisi
• Tiyatrocu Naz · Tiyatrocu
• Dedikoducu Teyze Nuran · Dedikoducu komşu